Maria van Bourgondië (Brussel, 13 februari 1457 – Wijnendale, 27 maart 1482) was hertogin van Bourgondië, Brabant, Limburg, Luxemburg en Gelre, gravin van Vlaanderen, Artesië, Holland, Zeeland, Henegouwen, Namen en Franche-Comté, en vrouwe van Mechelen. Door al deze titels was zij samenvattend vorstin van de Nederlanden.
Haar huwelijk met Maximiliaan I van Oostenrijk was een verstandshuwelijk om een oorlog met Frankrijk en zijn bondgenoten te vermijden.
Het bord toont hoe zij één dag voor haar huwelijk haar verloofde voorstelt aan het volk. Haar persoonlijk leven was kort, ze huwde al op haar 20e en overleedt op haar 25ste levensjaar als gevolg van een val van haar paard. Toch kreeg ze in die 5 jaar al 2 kinderen, te weten: Philips de Schone, en Margaretha van Oostenrijk.
